اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعة و فی کل ساعة ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا
چهارشنبه ٠٤ مهر ١٣٩٧

طلبه باید راه را با معرفت و علم و یقین انتخاب کند و با معرفت و علم و یقین هم آن را ادامه دهد.
 
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 2711
 بازدید امروز : 149
 کل بازدید : 1286091
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
یکصدنکته از مقام معظم رهبری در مراسم عمامه گذاری طلاب

بسمه تعالی

یکصد نکته از فرمایشات مقام معظم رهبری دام ظله العالی در مراسم عمامه گذاری طلاب

«عمامه­گذاری» یکی از سنتهای دیرین حوزه­های علمیه بوده و هست. از گذشته چنین مرسوم بوده که وقتی طلاب به سطحی قابل قبول در تحصیل علوم اسلامی می­رسیدند، در یکی از مناسبتها و اعیاد اسلامی نزد یکی از بزرگان علماء رفته و به لباس مقدس روحانیت ملبّس می­شدند. همین سنّت نیک نزد رهبر معظم انقلاب نیز انجام می­شود و هر ساله عدّه­ای از طلاب جوان به دست مبارک ایشان معمّم می­شوند. متن پیش رو، گلچین و گزیده ای کوتاه از سخنان آقا در این مراسم نورانی خطاب به طلاب جوان است.

 

1. نورانيت پيدا كنيد خودتان، تا به مردم نورانيت ببخشيد.

2. بدون توسل به پروردگار عالم و اولياء مطهرينش و بدون كمك خدا، نمى‏شود قدم از قدم برداشت.

3. اين لباس مبلّغين دين است، لباس ورثة الانبیاء است.

4. قدر اين لباس را بدانيد و آن را گرامى بداريد؛ گرامى داشتن هم به اين است كه به لوازم و شرايطش عمل كنيد.

5. اگر عمامه براى ما غرور آورد، تكبّر آورد... آن وقت وسيله‏ سقوط است.

6. شما وقتى عمامه سرتان نباشد، برويد توى كوچه و خيابان، اگر اعلم علماء هم باشيد، كسى اين را در بدو رؤيت نخواهد فهميد.

7. عمامه‏ شما وزن كمى دارد... اما در معنا... بسيار بسيار سنگين است.

8. ثقل معنوى اين عمامه خيلى زياد است. حقيقتاً يك گردنِ كلفت و قوى معنوى لازم دارد كه بتواند زير اين تاب بياورد.

9. وقتى انسان عمامه سرش گذاشت، بار مسؤوليتش بيشتر خواهد شد. چون توقعات از او بيشتر مى‏شود. چون در موضع ادعا قرار مى‏گيرد.

10. فرق مابين قبل از تعمّم و بعد از تعمّم را از اعماق وجود، از بن دندان درك بكنيد.

11. بدون قبول اين مسؤوليت كه ترويج دين باشد، عمامه معنا ندارد.

12. چون شما اين لباس را پوشيديد، مردم از شما طلبکارند؛ چون اين ادعاست، اين تابلو زدن است.

13. از ما توقع نيست كه مثل انبياء و اولياء باشيم، اما توقع هست كه براى مردم معمولى يك نمونه‏اى از تديّن باشيم.

14. يادگرفتن و ياد دادن، خوب شدن و خوب كردن، اين مسؤوليت شماست.

15. شما معلمين روحى و معنوى بشريد... بشر امروز به اين اطباء نياز دارد.

16. واقعاً نيتتان خدمت باشد.

17. آن حديثى كه توى كتاب مى‏بينيد قبل از اين‏كه براى اين باشد كه در منبر به كسى بگويد براى اين باشد كه خودتان به آن عمل بكنيد.

18. قدم اوّل، اصلاح خود است؛ اما بايد آماده كنيم خودمان را كه بتوانيم ديگران را اصلاح كنيم.

19. از همه كارهاى عالم سخت‏تر، اخلاص است.

20. تجمّل مباح خوب است. شرعاً شايد ممدوح هم هست اما آنجايى كه در حدود كارهاى ممنوع و همراه با چيزهاى بد خواهد شد... آنجا بكلى اجتناب كنيد.

21. استغنا داشته باشيد از مردم؛ به خدا خودتان را هرچه مى‏توانيد محتاج كنيد و از مردم و از آنچه كه دردست بنى‏آدم هست، خود را مستغنى قرار بدهيد.

22. اول كسى كه به معارفى كه از اسلام آموخته است بايد عمل بكند، خود شما هستيد.

23. سعى كنيد باطن را آباد كنيد.

24. كسى كه مهذب نيست، خيلى در خطر است خيلى.

25. اولين چيزى كه براى طلبه لازم است در كنار درس خواندن، اخلاق است.

26. بايد تزكيه بشويم ماها. بايد اخلاقمان و معنويّتمان با مردم عادى فرق داشته باشد.

27. ما بايستى با دو بال علم و اخلاق حركت كنيم.

28. علم بى‏تقوا، چيز بسيار خطرناكى است.

29. پناه بر خدا از آن روزى كه يك عالمى به عكس بشود، كه مردم را از بهشت به جهنم ببرد!

30. مردانه تصميم بگيريد كه از اين محرمات اجتناب كنيد.

31. آنچه را كه مى‏فهميد كه محرّم الهى است، از آن اجتناب كنيد.

32. تحت هيچ شرايطى تسليم گناه نشويد. نگذاريد گناه برشما غالب بشود.

33. بعضيها خيال مى‏كنند كه تزكيه و وقوف عند المحرّمات... معنايش اين است كه انسان از همه‏ لذايذ دنيا چشم بپوشد، نخير. 

34. بدون مجاهدت نه به دنيا مى‏شود رسيد نه به آخرت. 

35. اخلاص... همان كيميايى است كه هر مسى را هم طلا مى‏كند. 

36. براى خدا كار كنيد.

37. تمتّعات حلال در امور دنيوى اشكالى ندارد. آنچه كه ممنوع است آن تمتّعات حرام است.

38. جوانى بهترين وقت براى شروع تهذيب نفس است.

39. جوانى دوران طلايى عمر است. افسوس كه جوانها عمق اين سخن را درك نمى‏كنند. 

40. وقت خودسازى در همين سنين شماست.

41. واقعاً ترك محرمات در جوانى كه تعلقات كمترى دارد، خيلى آسانتر است.

42. توسل و تضرع و ذكر و توجه را فراموش نكنيد، ترك نكنيد.

43. نمازها را با توجه بخوانيد. 

44. نافله ‏بخوانيد، قرآن بخوانيد، نماز اول وقت بخوانيد، كه اين سه چيز براى طلبه واجب است.

45. حتماً هر روزى يك مقدارى قرآن بخوانيد. اين از شما فوت نشود، ولو نصف صفحه.

46. نماز خيلى مهم است عزيزان خيلى. 

47. با خدا انس بگيريد. 

48. مواظب زبانتان باشيد نگذاريد هر حرفى بر زبانتان جارى بشود.  

49. با بندگان خدا، با اخلاق خوب، با رفتار خوب، با صدق در كلام و در عمل، ارتباط برقرار بكنيد. 

50. نماز خوب به جا بياوريد، با خضوع، با توجه، به جا بياوريد. 

51. قانع به كم در معنويات نباشيد.

52. هيچ روزى نگذاريد بگذرد كه شما مقدارى قرآن نخوانيد، با تدبّر البته. 

53. توسلاتتان را حفظ كنيد. توجهتان، تضرعتان، نماز اول وقتتان، نماز با توجه‏تان، نوافلتان.

54. خيال نكنيد كه هر كى عمامه سرش گذاشت، اين مقرّب پروردگار خواهد شد، نه. 

55. اگر خداى نكرده ما وضعمان بد باشد... آنوقت ديگر از مردم، انتظارى نمى‏شود داشت.

56. طلبه نبايد سياسى كارى كند و نبايد متوغل در امور سياست بشود.

57. سعى كنيد بفهميد دنيا چه خبر است. 

58. اى بسا عالم دين كه خيلى هم خوب و پاك و طاهر بوده اما به خاطر نشناختن زمان... دچار خطاهاى بزرگى شدند. 

59. ما ديديم كسانى را كه قطعاً علمشان بالا بود، عدالتشان هم حرف نداشت، اما حركاتشان، سكناتشان، حرفشان، موضع‏گيريشان به ضرر اسلام و مسلمين بود. 

60. اگر چنانچه دنيا را نشناسيد، جريانها را نشناسيد، دشمن را نشناسيد، دوست را نشناسيد... اين علم و تقوا به ضرر اسلام و مسلمين تمام مى‏شود.

61. درس بخوانيد. در درس كوتاهى نكنيد. كم‏اهميتى نكنيد. 

62. بايد چشمتان باز باشد؛ جبهه را بشناسيد، دشمن را بشناسيد، دوست را بشناسيد. 

63. بعضى از اين بيكارى‏ها گعده‏هاى بى‏خودى - نمى‏دانم - صرف وقتهاى بى‏خودى، اينها را رها كنيد. 

64. اگر بخواهيد مفيد واقع بشويد، بايد علم پيدا كنيد. بدون علم فايده‏تان كم خواهد شد. 

65. درس، اخلاق، سياست؛ اين سه تا وظيفه‏ شماست. 

66. برويد سراغ درس خواندن واقعى. يك هفت هشت ده سال را قوى و محكم درس بخوانيد. 

67. نفس خودتان را تربيت كنيد. نفس محتاج تربيت است در همه‏ آنات زندگى. 

68. از مسائل جارى جهان غفلت نكنيد. بفهميد كه در دنيا چه مى‏گذرد. در كشورتان چه مى‏گذرد. 

69. روحِ درس تقوى است، تهذيب نفس است. 

70. تواضع داشته باشيم تا با خودبينى و خودخواهى شعاع نفوذ سخن جهان را كم نكنيم. 

71. مناعت داشته باشيم تا سر برافراشته‏ ما را طمعها، نيازها، خواستها، تحميلها، نتواند فرو بياورد. 

72. بايد طلبه‏ جوان و روحانى پركار و پرتلاش باشد. از كار بايد خسته نشويد. 

73. دشمن‏شناسى و دوست شناسى را فراموش نكنيد. 

74. بي­سوادى براى معمم، عيب غير قابل اغماضى است، چون مردم به او مراجعه مى‏كنند. 

75. واقعاً عالم و فاضل و محقق بشويد و اين جز با درس خواندن، با دقت كردن، با كار جدى كردن حاصل نخواهد شد. 

76. هم عالم بشويد، هم متقى بشويد، هم... بصير و آگاه به زمان، البته تلاش لازم است.

77. اى بسا عالم فقيه خيلى بزرگى و در عين فقه داراى زهد و تقوا، اما گول بخور، نازرنگ، زمان نشناس، دشمن نشناس، روشهاى دشمنان را نشناس، ... مواظب باشيد اين‏جورى نباشيد. 

78. علم و تقوا و هوشيارى و بيدارى... شما بايد سعى كنيد خودتان را در آنها به آن قمّه و اوج برسانيد.

79. اين مسؤوليت سنگين، ثواب خيلى زيادى هم دارد. ارزش معنوى زيادى هم دارد.

80. مرحوم آقاى طباطبايى رضوان‏اللَّه‏عليه اين مقام معنويت و صفا و عرفان و خصوصياتى كه داشت، مال دوران جوانى ايشان است.

81. در جوانى دل انسان پاك است، صاف است... از اين حداكثر استفاده را بكنيد. 

82. اين دوره جوانى را كه دوره درخشان و طلايى عمر شماست قدر بدانيد. 

83. نافله‏ ليل؛ سعى كنيد ان‏شاءاللَّه تا آنجايى كه ممكن است اين را انجام بدهيد ولو قضايش را.

84. طلبه‏اى كه اهل نافله نباشد، طلبه‏اى كه نمازش را بگذارد آخر وقت، يك چيز مهمى را لنگ دارد، كسر دارد.

85. خودتان را به خواندن نوافل عادت بدهيد. 

86. نماز خيلى مهم است عزيزان! خيلى، نماز را با توجه بخوانيد.

87. ساده‏دل و چشم و گوش بسته و گوشه‏ى مدرسه‏بنشين و از روزنامه و راديو خبر نداشته باش و اين‏جورى نبايد باشد.

88. نگذاريد كه اخلاقيات فاسد در شما ريشه بگيرد و رشد كند. 

89. كسانى بودند كه هم علم داشتند، هم تقوا داشتند، اما دنيا را نمى‏شناختند. اينها هم با راه خدا مقابله كردند و جنگيدند! 

90. دقت كنيد كه خداى نكرده خلافى، خلاف رضاى الهى، خلاف شرع، از شما صادر نشود.

91. اين بزرگان، اين امام بزرگوار - كه آن‏قدر اهل صفا و نورانيت بود - اينها هر كارى كردند در جوانيشان كردند. 

92. نگذاريد دنيا برايتان اصل بشود.

93. با دعا مأنوس باشيد. 

94. اگر چنانچه بتوانيد شماها خودتان را با نوافل مأنوس كنيد خيلى خوب است. 

95. بنا داشته باشيد كه در حال نماز، با توجه به خدا حرف بزنيد. 

96. قرآن هم كه مى‏خوانيد... يك ترجمه‏ خوبى بغل دستتان باشد، هر جا لازم شد مراجعه كنيد. 

97. معناى كمال در عرف اسلام و منطق اسلام شكستن آن خودى و منيت و آن چيزى است كه انسانها را به گناه و جهنم مى‏كشاند. 

98. فرائض را به اعلى وجهها انجام بدهيد. 

99. روزنامه‏هايى كه ياوه گويى مى‏كنند كه تضييع وقت هم هست خواندنشان و دست قلمهاى ناامن و غير امين، آنها را نمى‏گويم، آنها را توصيه نمى‏كنم. 

100. شما بايد هم خودتان چشم‏هاى‏تان را باز كنيد، هم چشم ديگران را باز كنيد.[1] 



[1]. برگرفته از: کتاب «تاج آسمانی»، نوشته محمد جواد شعبانی مفرد، قم: دفتر پژوهش های خاص دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول، 1393، ص115-122.

 

مدیریت مطالعات تربیتی و فرهنگی معاونت تهذیب

اين اصطلاحات هر چه زيادتر شود، اگر با تهذيب و تقوى همراه نباشد، به ضرر دنيا و آخرت جامعه مسلمين تمام مى‏شود... علم توحيد هم اگر با صفاى نفس توأم نباشد، وبال خواهد بود.

اوقات شرعی