اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعة و فی کل ساعة ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا
جمعه ٢٩ تير ١٣٩٧

طلبه باید راه را با معرفت و علم و یقین انتخاب کند و با معرفت و علم و یقین هم آن را ادامه دهد.
 
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 5303
 بازدید امروز : 53
 کل بازدید : 1256011
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6
وظایف اصلی حوزه از نگاه شهید مطهری

                    وظایف اصلی حوزه از نگاه شهید مطهری

استاد شهید مطهری در تعریف وظایف اصلی حوزه های علمیه معتقدند: «منظور از وظائف اصلى مجموع امورى است كه ايده آل و كمال مطلوب در حوزه هاى علميه محسوب مى شود، كه اگر اين حوزه ها در صدد بر آمدند و امكانش را تحصيل كردند همه آنها را بايد انجام دهند». این وظایف را در 26 مورد خلاصه کرده اند، که عبارتند از:

 1. احياء همه علومى كه هم اكنون جزء علوم اسلامى محسوب مىشود: از تفسير، حديث، درايه، رجال، فقه، اصول، ادبيات، تاريخ اسلام، تاريخ ملتهاى مسلمان، كلام اسلامى، فلسفه اسلامى، عرفان اسلامى، اخلاق اسلامى، منطق اسلامى، با توجه به سير تحولى و تاريخى آنها و مشخص ساختن نقش شخصيت هایى كه در پيشبرد اين علوم مؤثر بوده اند يعنى علاوه بر اينكه خود اين علوم مشمول احيا و اصلاح و آرايش و پيرايش قرار مى گيرند، تاريخ تحول اين علوم نيز دقيقا مشخص مى شود.

2. حفظ و نگهدارى و نگهبانى مواريث فرهنگى اسلامى، اعمّ از علمى و فنى از طريق فهرست كردن و گرد آوردن در حد امكان.

3. برقرارى رابطه علمى با همه مراكز علمى اسلامى در كشور هاى عربى، آفريقائى، آسيایى، اروپایى و اطلاع از فعاليت هاى اسلامى در آن مراكز.

4. تقويت و ترويج زبان عربى در حد مكالمه كامل و استفاده وافى از هر نوع كتاب عربى به زبان معاصر .

5. آشنائى هر فرد لااقل با يك زبان خارجىدر حد استفاده از كتابها و سخنراني ها .

6. ادبيات فارسى در جنبه هاى ارتباط با فرهنگ اسلامى و شناختن زبان فارسى به عنوان زبان دوم اسلامى.

7. آشنائى با علوم انسانى جديداز قبيل روان شناسى، جامعه شناسى، جغرافى جهانى، تاريخ جهانى، در حد بيگانه نبودن.

8. اطلاع بر فلسفه اخلاق، تعليم و تعلم، مكاتب اخلاقى گوناگون قديم و جديد و مقايسه با اخلاق اسلامى در حد اجتهاد و تخصص.

9. اطلاع بر فلسفه تاريخ و تعليم مكاتب مختلف اين فلسفه و روشن ساختن فلسفه تاريخ از نظر قرآن، در حد اجتهاد و تخصص.

10. اطلاع بر مكاتب و سيستم هاى اقتصادى جهان و تعليم و تعلم آن مكاتب و روشن ساختن اصول اقتصاد اسلامى، در حد تخصص و اجتهاد.

11. شناخت ماهيت تمدن و فرهنگ اسلامى، توأم با مقايسه با همه تمدن ها و فرهنگ هاى ديگر و روشن ساختن اصالت آن و مميزات آن و معرفى روح اين فرهنگ.

12. تاريخ اديان در حد آشنایى و بيگانه نبودن و احيانا در حد تخصص و اجتهاد.

13. تعليم مكتب هاى رایج الحادى معاصر به صورت بسيار دقيق از قبيل ماركسيسم، اگزيستانسياليسم، نهليسم و غيره و نقد آنها با موازين اسلامى.

14. تعليم مكاتب حقوقى قديم و معاصر و مقايسه با حقوق اسلامى به عنوان حقوق تطبيقى.

15. فلسفه تطبيقى بر اساس تعليم زنده ترين مكاتب فلسفى معاصر و مقايسه با فلسفه اسلامى.

16. منطق تطبيقى بر اساس تعليم روش هاى منطقى جديد، بخصوص منطق سمبوليك و مقايسه با منطق اسلامى .

17. سيره نبوى و سيره ائمه اطهار عليهم السلام به صورت تحليلى و تفسيرى.

18. مسائل قرآنى شامل تاريخ نزول آيات و سور، اعجاز قرآن، محكم و متشابه قرآن، ناسخ و منسوخ قرآن، معارف قرآن و غيره.

19. نقش اساسى شيعه در علوم و فرهنگ اسلامى.

20. تاريخ جهادهاى علمى و اخلاقى و اجتماعى شيعه.

21. بحث هاى مربوط به امامت،خصوصا با توجه به انحرافات جديد.

22. اثبات امامت به طور عام و امامت هر يك از ائمه به نحو خاص (جزء كلام است).

23. مسائل مربوط به وحى و نبوت و اثبات علمى بودن وحى (جزء كلام است).

24. مسائل مربوط به معاد (مندرح در كلام است).

25. مسائل مربوط به توحيد (مندرج در كلام است).

26. رشته اى شدن و تخصصى شدن به علوم و ادبى، تاريخى، اصول دينى، فروع دينى و غيره .

مطهری، مرتضی؛«پيرامون جمهورى اسلامى»، ج1،ص34-37

اين اصطلاحات هر چه زيادتر شود، اگر با تهذيب و تقوى همراه نباشد، به ضرر دنيا و آخرت جامعه مسلمين تمام مى‏شود... علم توحيد هم اگر با صفاى نفس توأم نباشد، وبال خواهد بود.

اوقات شرعی